EEn dagje Texel

Een leuke dag bij een leuke club op een leuk eiland.

Gisteren, zaterdag 28 maart 2009 had Coen mij uitgenodigd voor een reisje naar Texel. Hij moest daar Tevoko I – Madjoe I dames fluiten. Hij zocht een tweede scheidsrechter en een reisgezel. Ik wilde wel mee. Daarna moest Tevoko heren I tegen Madjoe heren 3. Dat leek ons wel een wedstrijd om mee te nemen. Als we er toch waren! Coen had een ingang bij de bond en hij regelde de zaak vrij snel.

Al lang niet meer op Texel geweest en beslist niet te laat willen komen op het eiland waren we er natuurlijk veel te vroeg! Om 11.00 hadden we de sporthal gevonden en stonden we voor een dichte deur! Er was nog niemand. De wedstrijd begon om 13.30 dus wij het dorp in waar de kookvuren net werden opgestookt. Wij lekker onder het genot van wat te eten en te drinken de krant gelezen en rustig weer terug gelopen. Nog wat winkeltjes gekeken en zo rond 12.15 terug bij de sporthal. Nog steeds was de deur dicht.

De dames van Madjoe kwamen aan en waren erg reismoe. Ik geloof dat ze met het openbaar vervoer gekomen waren en dan is het een eind. Zonder ook wel. In ieder geval werd er natuurlijk wat afgelachen om die dichte deur en eigenlijk waren we allemaal ook wel een beetje boos: je moet op tijd zijn en als je een boot mist door bv een heleboel mensen voor je, ben je te laat dus moet je een reserve boot inlassen en dan ben je veel te vroeg. En dan is de deur van de sporthal dicht en sta je net niet te kleumen. Gelukkig regende het niet. Ook geen koffie of thee.

De dames van Madjoe konden de slechte reis niet van zich afzetten en werden met 4-0 weggeveegd. De dames van Tevoko bleken ineens kampioen na twee gewonnen sets. En dat was lachen. Ook kwam er bij het laatste punt nog een hoogzwanger teamlid binnen de lijnen. Al met al voor Tevoko een leuke wedstrijd. Voor ons ook. Voor Madjoe was het minder: een eind reizen gaat je niet in je kouwe kleren zitten en als je dan ook nog weggeveegd wordt heb je denk ik zoiets van: ik wou dat ik thuis in mijn bed wou dat ik hier was!

De tweede wedstrijd was ook leuk voor ons als scheidsrechters. Ik zat nu op een hele enge hoge moeilijk op te klimmen stoel en Coen mocht vrij rondlopen. Madjoe was met precies 6 man. De zevende escorteerde de dames naar huis en er werd hard ingeslagen. Tevoko slaagde er alleen de laatste set dat geroutineerde spelletje te dwarsbomen en dus werd het 1-3.

We dronken wat, betaald met onze verkregen consumptiebonnen, wensten de dames (die nu allemaal aan de bar zaten met een kroontje op hun hoofd) veel succes in het nieuwe seizoen en vertrokken snel naar de boot. Opstellen in rijen van tien, de boot op en dan naar huis.

Leuke dag, Texel, mooi eiland, maar die sporthal mag wel wat eerder open!

Scheidsrechter heb je wel nodig in het volleybal! Normaal hoef je niet zo ver hoor!

Dit was voor ons echt een combinatie van een dagje Texel en twee wedstrijden fluiten.